Bij de namen van de teamleden staat (t) vermeld. Eerste rij van links naar rechts: Irene Vanhaverbeke (t), Cecile Busschaert (t), Dominique Depuydt (t), Hilde Vankershaever (t), vicaris-generaal Bart Lagrange, pr. Rik Verbeke (t), pr. Jef Galliaert, pr. Herman Delvoye. Tweede rij van links naar rechts: diaken Pieter Deruwe (t), Joseph Mortier (t), Jaak Van Hulle (t), zr. Rita Kerckhof (t), diaken Geert Denoo (t), Marnix Van Belle (t), pr. Achiel Roets.

Tijdens een warme en goeddoende viering op zondag 25 januari 2026 in de Sint-Pieterskerk van Oostkamp werd het vernieuwde pastoraal team aangesteld.
Voor de meesten een hernieuwing van het engagement.
Hilde Vankerschaever werd als nieuw lid bevestigd in haar engagement door vicaris-generaal Bart Lagrange.
Aan zuster Rita Kerckhof viel de aangename taak te beurt om Hilde Vankerschaever als volgt aan de aanwezigen voor te stellen:

“Hilde is gehuwd met Joost Bultinck, woont in Oedelem en samen runnen ze een landbouwbedrijf. Ze hebben 3 kinderen: 2 dochters Helena en Leontine en een zoon Andreas. Ze zijn alle drie verscheidene jaren misdienaar geweest in de Sint Lambertuskerk te Oedelem. Hilde is lid van de parochieraad, eerst te Oedelem en dan, bij de samenvoeging van drie parochieraden, bleef Hilde op post. Ze was een heel trouw lid en is steeds bereid om mee te werken en je kan er ook voor méér dan honderd procent op rekenen. We waren dan ook heel verheugd dat Hilde ‘ja’ heeft gezegd op de vraag van Joseph Morthier of ze wilde meestappen in het team. Hilde heeft ondertussen ook al de vorming tot teamlid achter de rug.”

Elf mensen zullen nu de grote parochiegemeenschap Sint-Franciscus Oostkamp – Beernem begeleiden.
We zijn oprecht blij met hun engagement en met de verjonging.

Na deze mooie startviering mochten we toosten op een beloftevolle gezamenlijke toekomst. © C. Busschaert

Hier volgt de preek van vicaris generaal Bart Lagrange.

Goedemensen
Het is ongelooflijk om vast te stellen dat God zich niet in stilte hult, maar dat Hij zich kenbaar wil maken door zijn roepstem te laten klinken.
Doorheen mensen laat Hij zien dat Hij een nabije en liefhebbende God is.
Zo heeft Abraham – die als eerst werd geroepen – het mogen ervaren en daarna ook alle anderen die God heeft aangesproken.
Zo verkondigt ook de profeet Jesaja het in de Assyrische ballingschap.
Dat beluisterden we vandaag in de eerste lezing.
God zal zijn licht laten stralen over hen die wonen in het land van doodseduisternis!
Die aankondiging en belofte werd helemaal werkelijkheid in het leven van Jezus.
Hij is het Licht dat de duisternis overwint!
De evangelist Matteüs verbindt die belofte met de komst van Jezus.
Gods licht zal stralen en dat wordt meteen duidelijk bij het begin van het openbaar leven van Jezus.
Hij roept mensen om mee op weg te gaan, om Hem te vergezellen en van Hem te leren wat het betekent
om zelf een licht te zijn in de duisternis. Hij roept ze weg uit hun dagelijkse bezigheden.
Ze volgen Hem, ook al weten ze niet waar Hij hen naartoe zal brengen of wat van hen allemaal verwacht zal worden.
Er is vertrouwen en samen gaan ze op weg…
Bij het beluisteren van het Evangelie is het jullie wellicht ook opgevallen dat Jezus – wanneer Hij de leerlingen roept – hen heel uitdrukkelijk met hun naam aanspreekt.
Simon, en zijn broer Andreas, Jacobus, de zoon van Zebedeüs en zijn broer Johannes…
Jezus richt zich in het begin dus niet tot een groep van mensen maar tot individuen en Hij roept hen bij hun naam.
Gevraagd worden om een taak op te nemen, is op zich iets heel bijzonders.
Je voelt je aangesproken, gewaardeerd en misschien ook wel een beetje gevleid, omdat aan jou de,vraag wordt gesteld.
De leerlingen die geroepen werden door Jezus moeten zich ook zo gevoeld hebben en ze maakten dan ook heel snel de keuze om Hem te
volgen.
Vrienden
Nu jullie in jullie pastorale eenheid met groot vertrouwen een nieuwe doorstart maken naar aanleiding
van het aanmeren van de parochies Beernem, Oedelem en Sint-Joris bij de al bestaande eenheid, dan hebben
jullie niet meteen een structurele hervorming op het oog, maar wel een verandering die het mogelijk moet maken om zich in deze regio
meer te kunnen toeleggen op gemeenschapsvorming en op Kerkzijn vanuit een diepe verbondenheid met Christus, die ons allen
roept bij onze naam met de vraag om Hem te volgen.
Ik ben jullie daar heel dankbaar voor en wens jullie veel goede moed om samen verder op weg te gaan in
verbondenheid met elkaar, de bisschoppen de wereldkerk.
Want het is niet altijd gemakkelijk. Zoals we het konden beluisteren in de tweede lezing hebben Paulus
en de eerste christenen veel moeten overwinnen.
En ook wij staan voor grote uitdagingen in deze sterk veranderde tijd, gekenmerkt door secularisatie en een toegenomen individualisme.
Hoe kunnen wij als leerlingen van Jezus ons meer verbinden met Christus én met de mensen met wie
wij het leven delen, met gelovigen en anders-gelovigen?
Hoe kunnen wij, christenen, in deze tijd op een vreugdevolle en krachtige manier getuigen van de Blijde Boodschap die Hij ons heeft gebracht?
Hoe kunnen wij ‘vissers van mensen’ worden en mensen leven geven in overvloed?
Hoe zullen we de liefde, die we van God ontvangen, doorgeven in woordendaad?
Hoe kunnen we een oase van liefde, vrede en gerechtigheid zijn in een verdeelde wereld?
Deze belangrijke uitdagingen kunnen we niet uit de weg gaan, maar
zullen we met grote vrijmoedigheid en met een zekere gedrevenheid moeten durven aan te pakken
vanuit de diepe verbondenheid met Christus en met de kracht van zijn Heilige Geest.
Dan zal aan ieder van ons te zien zijn dat we leven vanuit de zending die we van God hebben ontvangen
Hij die ons roept elk bij onze eigen naam!
(c) vic. gen. Bart Lagrange

Hier enkele sfeerbeelden van de feestelijke viering

foto’s Marnix Van Belle en Marnix Braeckevelt